То је 1,3 милиона квадратних километара мање у односу на просечне зиме у периоду од 1981. до 2010. године, што је површина приближно величине Перуа, преноси Шпигел.
"Како температуре расту, нарочито у поларним регионима, све су мање шансе за формирање леда. Зато ће га у просеку бити све мање", рекао је Волтер Мајер, водећи научник у Центру за снег и лед.
Према његовим речима, неће доћи до наглог преокрета, већ до постепеног пада.
Простирање арктичког морског леда, нарочито лети, кључно је за климу на Земљи, јер светла површина леда одбија Сунчеву светлост назад у свемир.
Лед тако делује попут својеврсног "фрижидера", када га нема, море упија више топлоте и то је зачарани круг.
Према подацима Светске метеоролошке организације, период од 2015. до 2025. био је најтоплији од почетка мерења.
Концентрација гасова са ефектом стаклене баште, које производи човек, достигла је ниво какав планета није забележила најмање 800.000 година, што отежава ослобађање топлоте.
Брзина загревања мора више се него удвостручила између периода 1960–2005. и 2005–2025. године.
Према новијој студији, већ и пораст температуре од два степена могао би да има екстремне последице по климу, уз повећан ризик од суша и обилних падавина.
Мање леда на Арктику отвара и нове поморске руте што је један од разлога због којих је амерички председник Доналд Трамп посебно заинтересован за Гренланд.
Ипак, постоји и једна олакшавајућа околност: лед на Антарктику се у последње време није топио тако брзо као претходних година, али је и даље испод просека у односу на последње три деценије.